(Όπου "κ" "φ")

Θέλω να κάω κακές

Τα παπούτσια τα κακέ

Κοβάμαι

Έλιωσε το αστέρι

Ο πατέρας της κάνει κωλοτούμπες και ουρλιάζει ν' ανοίξω το παράθυρο (κλασικά, είμαι στο μπαλκόνι) για ν' ακούσω τί τού είπε η κόρη του

ΜΠΑΜΠΑΣ: Μου είπε "Μπαμπά, είσαι αστέρι, σ' αγαπώ!"! ΖΗΛΙΑΑΑΑΑΑ

ΜΑΜΑ: Ναι ε; κι εσύ έλιωσες; έλιωσε μωρό μου ο μπαμπάς σου, μ' αυτό που του είπες;

ΑΥΓΟ: Έλιωσε τ' αστέρι..

Τρίγωνα κάλαντα

-τραγουδάει-

"Θάτει φοτηγό απ' τον ουλανό

μήνυμα να φέλει απ' τον ουλανόοοοο"

---------------------------------------------

- Αναστασία ποιος στόλισε το δέντρο;

- Εγώ, μόνη μου. Και ένα μικλό δεντλάκι τόλισα.

(Επαναλαμβανόμενο ψέμα. Ο πατέρας της το στόλισε, ενώ εκείνη το "χτένιζε" μαδώντας το με ένα χάρακα)

---------------------------------------------

- Τελαίνομαι για το έλατο!

και

- Θα τελαθώ με τα φωτάκια!

===============================

Ευτυχώς που αυτό το παιδί και -εύχομαι- πολλά συνομήλικά του, θα έχουν μόνο γλυκιές αναμνήσεις από τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα του 2010.

Γατούλες

Σήμερα πήγαμε σ' ένα παραθαλάσσιο μέρος -όπου συχνάζουν πολλές γατούλες- για μια χριστουγεννιάτικη εκδήλωση. (Παρένθεση φαινομενικά άσχετη, αλλά με λογική σύνδεση για την ατάκα που ακολουθεί: Τις επισημαίνουμε συχνά ότι αν βλέπει πολλή ώρα παιδικά θα πονέσουν τα ματάκια της).

- Πονάνε τα μάτια μου από τις πολλές γατούλες!

Ότι δεν βλέπεις δεν υπάρχει

Περιμένοντας φιλική επίσκεψη από τον σπιτονοικοκύρη...

- Ωχ! Αναστασία τί θα πούμε του κ. Αποστόλη για τους τοίχους; ποιος τους ζωγράφισε; (συνήθως λέει "ένα άλλο παιδάκι")

σκέφτεται λίγο και ανακοινώνει θριαμβευτικά

- Θα κλείσουμε τα φώτα!

Πιθανό γράμμα προς τον Αϊ Βασίλη

Αϊ Μπασίλη,

Κατώ τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου. Αν τέλεις να τους τσαναδείς, φέλε μου ένα μικλό ποδήλατο.

Και ένα μεγάλο φόλεμα σε καλαπαλώ.

Ανατασία

The wall

Χθες πήγαμε σε μια καινούρια παιδίατρο, γιατί τον προηγούμενο δεν τον ήθελε με τίποτα. Τη λένε Κλεοπάτρα, το όνομα τής έκανε μεγάλη εντύπωση αλλά επειδή το ξεχνάει τη λέει Αντονέλλα...

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης έκλαιγε βουβά, γιατί για κάποιο λόγο τη ντρεπόταν, ενώ τον άλλον τον είχε ταράξει στα κλωτσίδια και στα ουρλιαχτά. Όταν τελειώσαμε άρχισε να νιαουρίζει. Βγαίνοντας, ανακοίνωσε σε όσους περίμεναν ότι είναι μια κακή μάγισσα. Στο σπίτι ζήτησε μαρκαδόρους να ζωγραφίσει, την άφησα να ζωγραφίζει και βγήκα να καπνίσω ένα τσιγάρο. Όταν επέστρεψα είχε ζωγραφίσει όλους τους τοίχους του διαδρόμου με μολύβια... κάτι κυκλικά γκράφιτι. Την μαλώσαμε και κρύψαμε τα μολύβια.

Τη νύχτα ξύπνησε κλαίγοντας, έλεγε ότι πονάει το αυτί της γιατί την εξέτασε η Αντονέλλα και την πόνεσε και ότι θέλει να ζωγραφίσει αλλά δεν έχει μολύβια.

Αναρωτιέμαι αν είναι πιο σημαντικοί οι καθαροί τοίχοι από την έκφραση του παιδιού, αλλά και πώς μπορεί να περιοριστεί αυτή η έκφραση ακολουθώντας κάποιους κανόνες, που όχι μόνο δεν πληγώνουν, αλλά εξασφαλίζουν κι έναν ήσυχο ύπνο.