Οικογένεια Ντίσνεϋ

Η Αναστασία είναι η Νταίζυ (Δρ. Νταίζυ ή Νταίζυ-πεταλούδα)

Ο μπαμπάς της είναι ο Γκούφυ

Η μαμά είναι η Μίνι

τέλος.- (όλοι στο σχολείο την φωνάζουν Νταίζυ)

Αυτογνωσία

Κάνει άλλη μια τσαχπινιά και της λέω

- Είσαι όργιο ρε!

- Εσύ είσαι όγιο, εγώ είμαι εγαλείο!

(Όπου "κ" "φ")

Θέλω να κάω κακές

Τα παπούτσια τα κακέ

Κοβάμαι

Έλιωσε το αστέρι

Ο πατέρας της κάνει κωλοτούμπες και ουρλιάζει ν' ανοίξω το παράθυρο (κλασικά, είμαι στο μπαλκόνι) για ν' ακούσω τί τού είπε η κόρη του

ΜΠΑΜΠΑΣ: Μου είπε "Μπαμπά, είσαι αστέρι, σ' αγαπώ!"! ΖΗΛΙΑΑΑΑΑΑ

ΜΑΜΑ: Ναι ε; κι εσύ έλιωσες; έλιωσε μωρό μου ο μπαμπάς σου, μ' αυτό που του είπες;

ΑΥΓΟ: Έλιωσε τ' αστέρι..

Τρίγωνα κάλαντα

-τραγουδάει-

"Θάτει φοτηγό απ' τον ουλανό

μήνυμα να φέλει απ' τον ουλανόοοοο"

---------------------------------------------

- Αναστασία ποιος στόλισε το δέντρο;

- Εγώ, μόνη μου. Και ένα μικλό δεντλάκι τόλισα.

(Επαναλαμβανόμενο ψέμα. Ο πατέρας της το στόλισε, ενώ εκείνη το "χτένιζε" μαδώντας το με ένα χάρακα)

---------------------------------------------

- Τελαίνομαι για το έλατο!

και

- Θα τελαθώ με τα φωτάκια!

===============================

Ευτυχώς που αυτό το παιδί και -εύχομαι- πολλά συνομήλικά του, θα έχουν μόνο γλυκιές αναμνήσεις από τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα του 2010.

Γατούλες

Σήμερα πήγαμε σ' ένα παραθαλάσσιο μέρος -όπου συχνάζουν πολλές γατούλες- για μια χριστουγεννιάτικη εκδήλωση. (Παρένθεση φαινομενικά άσχετη, αλλά με λογική σύνδεση για την ατάκα που ακολουθεί: Τις επισημαίνουμε συχνά ότι αν βλέπει πολλή ώρα παιδικά θα πονέσουν τα ματάκια της).

- Πονάνε τα μάτια μου από τις πολλές γατούλες!

Ότι δεν βλέπεις δεν υπάρχει

Περιμένοντας φιλική επίσκεψη από τον σπιτονοικοκύρη...

- Ωχ! Αναστασία τί θα πούμε του κ. Αποστόλη για τους τοίχους; ποιος τους ζωγράφισε; (συνήθως λέει "ένα άλλο παιδάκι")

σκέφτεται λίγο και ανακοινώνει θριαμβευτικά

- Θα κλείσουμε τα φώτα!